Moderne Holenmens

Still from video by Sophie Wright, June 2017
Ze leven in de kieren van de stad, als schimmen in de blinde vlek van ons dagelijks leven: Moderne Holenmensen. Het zijn wezens die zich na een grote teleurstelling terugtrekken uit onze samenleving. Door hun verborgen levenswijze weten we nog weinig van dit nieuwe fenomeen af. Laat je tijdens de Expeditie: Moderne Holenmens begeleiden door een professionele Urban Wildlife Spotter en trek mee het donker in, op zoek naar de Moderne Holenmens.
Concept: Céline Talens
Spel: Kees de Haan, Flavia Faas, Peer Thielen
Expeditie Moderne Holenmens
Fragment Expeditie Moderne Holenmens

Expeditie Holenmens was te ervaren tijdens Museum voor Slechte Kunst, Sandberg Instituut in 7 juni 2017, en tijdens Culture Club, WeArePublic in De School, oktober 2017.

Advertenties

Theatrale Blog: Nagasaka, onderzoeker uit de 24e eeuw

‘Ik ben Nagasaka, 5/6 mens, en ik ben een sociaal archeoloog. Ik leef in het jaar 2314. Ik doe onderzoek naar hoe de mens in het verleden leefde, ik richt me voornamelijk op de 22e eeuw. Naast mijn onderzoek houd ik me graag bezig met windsurfen.’ 

 

DSCF7940

Nagasaka reisde gedurende de Week van de Stad 2014 langs de ringwegA10 an Amsterdam, op zoek naar de gewoontes van de mens in 2014.

DSCF7820

Volg Nagasaka via twitter @a10nagasaka. Dit project is in samenwerking met: Week van de Stad 2014, Non-fiction, Tessel Brühl – kostuumontwerp Vrederick – Fotografie

Interview Nagasaka

Nagasaka, zou je jezelf kort willen voorstellen?

Ik ben Nagasaka, 5/6 mens, en ik ben een sociaal archeoloog. Ik leef in het jaar 2314. Ik doe onderzoek naar hoe de mens in het verleden leefde, ik richt me voornamelijk op de 22e eeuw. Naast mijn onderzoek houd ik me graag bezig met windsurfen. 

Ik begrijp dat je tijdens de Week van de Stad, begin november 2014, in Amsterdam neerstrijkt. Wat kom je precies onderzoeken?

Dat is correct. Ik kom onderzoeken hoe de mens zich in Amsterdam verhoudt tot de ringweg. Je moet weten dat ringwegen een van de weinig duidelijke kenmerken zijn van steden uit de ‘verloren tijd’ zoals we jullie tijd noemen. Daarbij komt dat de ringweg van Amsterdam op het punt te verdwijnen, de kwaliteit van de bestrating, de fly-overs, alles stort langzaam ineen. En de grond is natuurlijk erg drassig en nat vanwege de gestegen zeespiegels, waardoor alles verloren dreigt te gaan. Er is helaas weinig interesse om deze ruïnes te behouden en restaureren, terwijl mijn onderzoeksgroep de ringwegen juist ziet als een ingang voor ons onderzoek naar de mens en het verleden. Ik hoop tijdens de reis naar 2014 vast te kunnen leggen hoe de mens in jullie tijd leeft, en welke plek de ringweg daar in heeft. Ik ben op zoek naar de dingen die voor jullie normaal en logisch zijn. De dingen die de tand des tijds niet doorstaan, daar waar weinig aantekening over gemaakt zijn. Door dit onderzoek hoop ik dat we als onderzoeksgroep er toch voor kunnen zorgen dat de ringweg onderhouden blijft als tastbaar en waardevolle landmark.

Waarom richt je onderzoeksgroep zich eigenlijk op ringwegen en hoe mensen wonen in ringzones?

Ringwegen zijn een van de weinige bouwwerken/structuren die van steden uit de 22e eeuw zijn overgebleven. Het fenomeen van een stad zoals deze in jullie tijd voortkomt, is op zijn zachts gezegd ouderwets. Maar doordat we structuren van ringwegen overal ter wereld terug zien, beschouwen wij deze ruïnes als kenmerkend symbool voor jullie tijd. We willen weten hoe de mens zich verhoudt tot dit symbool. Hoe klinkt de ringweg, hoe ervaar je dat geluid. Wie wonen er? Waarom en hoe? We vermoeden dat de mens dacht dat ringwegen de uitgelezen manier waren om zich te verplaatsen. Waarom deze cirkels van asfalt? Zijn de mensen trots op de ringweg? En heeft de weg behalve een praktische waarde ook nog een esthetische waarde? Of betekent de cirkelvorm nog iets anders? 

Gebruiken jullie zelf nog ringwegen?
We wonen al lang niet meer in ringzones. Ik kan natuurlijk niet teveel prijsgeven over de toekomst, maar het fenomeen dat zoveel mensen zo dicht opeen op een vaste fysieke plek willen wonen en werken met een asfaltcirkel erom heen behoort echt tot het verleden. We trekken meer rond, zijn minder gehecht aan woningen en leven verspreid.
Cirkels als wegen zijn echt een fenomeen uit het verleden. We bewegen ons niet meer voort op het aardoppervlak, maar in de lucht en doorheen de tijd. Dus nee, de ringweg gebruiken wij niet meer zoals deze waarschijnlijk oorspronkelijk werd gebruikt. Het zijn landmarks van een oude tijd.
Kunnen we de uitkomsten van je onderzoek ergens terugvinden?
Ik zal gedurende mijn onderzoek een klein deel online publiceren. Daarnaast zal ik elke dag een videoboodschap voor de toekomst inspreken. 
DAG 1: Het is koud naast de ring

Ring Report 1 Het is koud langs de ring from Céline Talens on Vimeo.

Dag 1: Camping Zeeburg at night

Ring report 2: Camping zeeburg at night from Céline Talens on Vimeo.

La Madrugada: Claustrofobie aan de ring

Ringreport 3 La Madrugada from Céline Talens on Vimeo.

Dag 3: Een werksituatie langs de ring:
Dag 3: Het doorgeefhuis van gebroken relaties
Dag 4: Toren voor reizigers

Ring report 5: Toren voor reizigers from Céline Talens on Vimeo.

HOME prt. 4 There is something illegal about finding new ways of living

I live in someonelse’s home. I rent this place illegally, because the official renter is out of town, working on a subtropical island. There is something illegal about finding new ways of living. First i squatted now i’m subrenting and i have a sneek peak in someone’s home. What is this home telling me?

Letters in the mailbox are adressed to T.M. I also decided to write letters to T.M, my imaginairy housemate.

Dear T.M.

I don’t really know you, but i live in your house for one month. I am happy that your place is not stuffed with furniture, but that it is modestly furnished. There are no traces of customs of how this place is normally used. I try to imagine how you use this space, and what makes it your home. But there are many open gaps;  the large shelves only support a few books. Did you remove books so i could put on mine? A friend of mine wrote me that he feels at home when he can put his own books on the shelves. I don’t share the importance of my own books on the shelves, but if you did remove books, thank you for that.

I like it that you have Don Quichot de La Mancha in a two book-edition. Two years ago i played a role in a play that was partly based on Don Quichot. We had a very funny poster made:

481188_10150855064451851_2064848141_n

Basically we asked ourselves the question what we would fight for in our lives. I would fight for the right of public space. The right of being somewhere, to feel safe and free and to be able to use a space with a lot of different people. I guess it was something like that. But that was two years ago. If would be asked the again, my answer would be different. But i have to think about that… Don Quichot lost track of reality and is called crazy, but since we live in times where reality exsist on so many levels and in so many layers, losing track of reality is not a characteristic of crazyness anymore. Crazyness is about not being able to follow someones thoughts, not being able to read someone.

I am trying to read you via your place. I believe you unpersonalized this place. But i do know you drink out of mugs with leopard prints, that  you have a lot of spanish novels and a snowboard. You also own one of my favorite Dutch novels: Vanwege een tere huid by Anton Koolhaas. I love the first line:

Alle ramen van het huis van de eerste geliefde hebben de eigenschap, dat zij er onverhoeds voor kan verschijnen.

All windows of the house of the first love have the feature, dat she can suddenly appear in front of it. 

And then Koolhaas ascribes more human conditions to the window, which makes it vulnarable like skin. Your house is not like skin. It bears your history in it, although that becomes visible through small cracks. The paintings, the mugs and the small note you left in Don Quichot.

Na vz gew. pers nmm beh haar hen. 

VB. Jaloers op haar die in een hutje is geboren

I don’t know what it means, except that you’re probably learning Dutch. Because of the gaps in your places, the white noise, I don’t know where the personal begins and the open ‘free for me to use’ space ends. Sorry if the note is personal. I might be crossing personal space. But i’ll never know. The funny thing is that i feel free to use your home, i feel at ease. But the first evening i felt weird because the neighbours on the other side of the street can easily watch inside your livingroom. I felt the workings of the panopticon. They could watch me interfere in your personal space. But i wasn’t doing anything weird. I tried to watch television, since your couch is positioned in such a way that watching tv seems like the logic thing to do when your on the couch. But I have no patience for TV. Boring stuff. So i watched a movie,  Garden State. And the main character describes home as a an ideal place that doesn’t exsist. You’ll feel at home when you create an ideal home for yourself and other people share and live in that fantasy. We are like Don Quichot, absorbed into our own worlds. I believe home is always connected to nostalgia. And there are probably no other ways to describe it better than to use emotions and human characteristics. I need to make the connection between your physical  home to my nostalgia. And then I can probably describe your home. Here is the filmfragment:

I hope to write an accurate description of your home soon. And i wonder what yours would be.

Céline.

 

Kraak een Tussen-ruimte

Uitgelicht

Kraak een Tussen-ruimte is een performance gemaakt voor het Tussen-ruimte project in Amsterdam.  Tussen-ruimte opent stegen, binnentuinen en andere onbenutte plekken in de grachtengordel van Amsterdam, in samenwerking met kunstenaars en architecten.

_MG_3058

De binnenstad van Amsterdam bevindt zich in een vreemd spectrum. Enerzijds heeft het sinds 2010 de status van UNESCO werelderfgoed gekregen waardoor de focus vooral ligt op de conservering van de grachtengordel. Anderzijds is een stad constant in beweging en verandert het gebruikt van de stad als ruimte continu.

In de grachtengordel lijkt de tijd stil te staan. Alleen op de onbenutte plekken, de tussen-ruimtes,  is het nog mogelijk om een ander verhaal te vertellen. Het systeem te doorbreken. Daarom vond er op 1 september 2013 een kraakactie plaats. Daarnaast hoort kraken ook bij het erfgoed van Amsterdam. Maar door het kraakverbod wordt dat erfgoed gekleurd als iets vies en crimineel.  Terwijl kraken ook heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van de stad.

Lees hieronder de openingsrede van Céline Talens:

Openingsrede Tussen-ruimte kraak

De laatste activist kwam uit de gekraakte Tussen-ruimte tevoorschijn. Met een wit leeg spandoek. Begeleid door Simon Vinkenoog met JA!

_MG_3076

_MG_3086

_MG_3109

Tussen-ruimte is een project van Office Jarrik Ouburg, Non-fiction en TAAK in samenwerking met Castrum Peregrini.

Foto’s door Vrederick.

Veel dank aan allen die hielpen.

Planktoon

Uitgelicht

Planktoon is een alternatief reisbureau. Het biedt exclusieve reizen aan op het festival-terrein, allen in het kader van het doorbreken van onzichtbare grenzen en het onderweg zijn zo lang mogelijk laten voortduren.

We take you beyond expectation.

iraRMDHnzt8W9JFp9d8lXcift-idehhzEqn2J9QtFZs

Planktoon is tot stand gekomen in samenwerking met Jo Caimo, Katinka de Jonge en Jonathan Huygens. De installatie is te zien op het Boomtown festival als onderdeel van de Soscastoa-expo ‘Hello, is it me your looking for?’

Planktoon was te zien van 23 t/m 27 juli 2013, Gent.

Planktoon website:  www.planktoon.tk
 Festival websites: www.boomtown.be or www.soscastoa.be
day 4
day 3
day 2
day 1

Voor Planktoon schreef ik een ironisch persbericht, het werd gepubliceerd en fictie van het reisbureau werd serieus genomen. Lees het artikel hier.